Ook dit keer op 19 Juli  de volle maan zomer editie van de Dutch coast ultra run by night.

Na de mooie , maar o zo  koude winter strand run, gaan we dit keer voor warmte en zomer omstandigheden!.
Net als vorig zomer starten we op de Vrijdag om 22:00 uur in Den Helder om over het strand 50km te rennen naar Castricum aan Zee.
Voor de liefhebbers is er ook een mogelijkheid om er een mooie 75km van te maken naar het Station van Castricum.
De 75km run zal via het strand van Wijk aan Zee slingerend over duin toppen langs bunkers voeren richting het Heemskerkse tuinders gebied.
Natuurlijk mogen we kasteel marquette in Heemskerk niet overslaan om daarna richting het station Castricum te gaan om aldaar de eerste ochtend trein te nemen naar huis!.

Let op, er is geen bemande verzorgingspost onderweg en eventueel kan  een plek aangewezen worden waar van te voren water neer gezet kan worden voor de lopers.
De 75km is alleen met garmin  te lopen en de route is niet uitgezet met pijlen, alles is basis en zelf support.
Het zal een kleine loop wezen met in principe geen organisatie zoals tijdens  de winter editie.

Aanmelden met voorkeur afstand via dutchcoastultra@gmail.com zodat we ongeveer weten hoeveel lopers wij kunnen verwachten.
Er is geen tijdlimiet en een ieder loopt op eigen inzicht en kunnen.
Route 75km later via afstandmeten of garmin te gebruiken.

Hard Ball 101. Het is inmiddels wel bekend dat de combinatie nacht-strand-Henk per definitie in iets anders resulteert dan gepland was. Voorbeelden te over: de hele JKM, alle DURbN's. Ik kom nooit aan de finish (althans niet op de officiële manier) en haal nooit de beoogde afstand. Maar..... ik geniet wel altijd meer dan ik van te voren had verwacht en gehoopt. Als ik dit zo lees heb ik wel weer een geweldig eufemisme gevonden voor mietjes gedrag. Dus zou je ook kunnen lezen: ik stap na twee druppels zweet of de lichte zweem van vermoeidheid uit en hang dan een zweverig verhaal op hoe geweldig het was en ben weer het mannetje...... Hoe het ook zij: het werd tijd om eindelijk eens met de combinatie strand en nacht af te rekenen. Na de afgelopen DURbN was voor mij duidelijk dat du moment ik weer vel onder mijn voeten had, ik in de trein naar Den Helder zou stappen en ik weer zou proberen om na een nacht buffelen 100K verder op een trein te stappen. Hoe eea precies gelopen is weet ik niet meer, maar ons strandicoon Ferry van der Ent kwam achter dit snode plan en toen was de Hard Ball 101 geboren. Mooi toch: Je spreekt een startplaats en tijd af en bedenkt een route van iets meer dan 100 kilometer. That's it ! In principe is het bedenken van een route over het strand nog niet zo moeilijk: je trekt een streep op (de kaart van het) strand en als de 100K vol zijn noem je dat het eindpunt. In theorie klopt dat. Het is echter helemaal niet leuk als je je tochtje afgerond hebt en dan op het strand staat en tot de conclusie komt dat je nog 25 K of zo mag lopen voor je gebruik kunt maken van het openbaar vervoer. Daarnaast weet ik inmiddels uit ervaring dat er bij Velsen een kleine onderbreking van onze kustlijn is. En weet ik heel zeker dat het een onoplosbaar probleem kan zijn om vandaar weer op het strand te komen.... Dus ik was heel blij met het initiatief van Ferry waarbij er dus een route kwam voor de Garmin en tevens een mooi eindpunt bij de AV Suomi te Santpoort. Tevens wisten Carel Schrama en Martin Dekker dat er een kans bestond dat er wellicht in de loop van de zaterdag verdwaasde figuren rond het complex gesignaleerd konden worden. Persoonlijk vond ik het ook stoer om, als het eindelijk zou lukken, als klap op de vuurpijl hier in het Zuiden te laten vallen dat ik naar Suomi gelopen was. In aanvulling hierop was Rinus Running naar Castricum (ruim 50K) gegaan en had daar een tas met drinken en wat te snacken verstopt. Om het heel professioneel te maken kregen we vrijdag foto's met de locatie en een videofilmpje met laatste adviezen. Na mijn eerdere avonturen wist ik wat ik nodig had voor zo'n tocht.  Los daarvan was ik blij met een bericht op FB van Astrid Kettenis waarin zij mij nog eens uitlegde wat ik allemaal moest meenemen, ook al zag ik dit bericht pas toen ik weer thuis was. Mijn materiaal was dus op orde. In tegenstelling tot vorige keer had ik nu ook schoenen die waarschijnlijk mijn voeten intact zouden laten en een oplossing voor het bevriezen van mijn watervoorraad. Op het moment dat ik in de auto stapte kwam ik tot de conclusie dat ik een kleinigheid niet in mijn uitrusting had: mijn lamp. Ik heb toen geleerd dat het absoluut onmogelijk is om iets te vinden als je maar een paar minuten hebt. Gelukkig stond de lamp ook niet op de lijst van Astrid dus lag het niet aan mij. Met dank aan de griep, kapotte knieën etc. kwamen waren er uiteindelijk toch nog 3 mannen in loopplunje op vrijdagavond bij Hotel Wiener in Den Helder. Dit waren Gerik Mik, Roger Kempinski en ondergetekende. Een hele eer voor mij dus om met die grote mannen te mogen starten. Ruim na 22.00 ging het in colonne naar het strand. Het vroor wel stevig maar was lang niet zo koud als eind januari en de wind kwam niet meer pal van voren maar uit het Noord Oosten. Het strand was totaal anders dan in januari. Ik zou bijna zeggen: het liep als een trein, maar na de vertraging op de heenreis is dat niet zo'n goede uitdrukking. Het liep zo ontzettend lekker, dat gaf echt een enorme kick en dan dat gevoel wat ontstaat: eindelijk ga je met de nacht en het strand afrekenen gaf weer een extra kick. En dan kom je in die opwaartse spiraal...... Gerik zakte een beetje af en ik liep in de buurt van Roger: soms liepen we naast elkaar en soms liep hij een stukje voor en dan ik weer. Toen ik zag hoe constant ik liep, schatte ik, in combinatie met de toestand van het strand en de hulp van de wind,  dat de hele klus zonder al te veel inspanning in een uurtje of 11 geklaard moest zijn. Hierbij had ik ook al een stevig verval in het laatste stuk ingecalculeerd en ook rekening gehouden met het feit dat ik, zuiver uit beleefdheid, ruim tijd zou nemen om de tas met verzorging van Rinus te plunderen. Los van de totaal irrelevante gedachte over tijd: dit was zo spectaculair mooi. Je loopt in ons overbevolkte Nederland, en toch ben je helemaal alleen in een stuk onbeschrijfelijk indrukwekkende natuur. Een lamp heb je niet en ook niet nodig. Naast je hoor je de zee, om je heen zie je het strand. Eigenlijk de mooiste schakeringen grijs (wel 50!) en zilver. Je ben helemaal op jezelf aangewezen en je hoeft niets anders te doen dan je benen te laten draaien. En dan komt er een stukje volle maan door. Niet te beschrijven hoe mooi zo iets is. Ik heb in mijn leven veel gereisd en soms meer dan 20 uur in een vliegtuig gezeten om mooie stukken van moeder aarde te zien. Maar eigenlijk is er weinig wat zo indrukwekkend is als zo'n nacht over het strand te lopen. Wat het is weet ik niet, waarschijnlijk de combinatie van het gevoel van je eigen nietigheid in combinatie met de overweldigende eenvoud van de natuur en het gevoel dat je het mag en kunt doen. Gewoon zo iets primairs als lopen, alle gevoel voor tijd verliezen. Ik ben (hoop ik) geen zweverig type maar dit doet mij wat. Nu toch maar weer even met twee benen op de grond. Ik ben een beetje de tel kwijt maar heb meer dan 350 keer een stukje boven de marathon afstand gelopen en hierbij al van alles mee gemaakt. Maar een ding heb ik nog nooit gedaan (althans tijdens het lopen) en dat is: een grote boodschap. Dus dat werd tijd: eerlijk gezegd letterlijk tijd. Dus niet te ver voor Castricum is het dan eindelijk gebeurd. Zoals gezegd kwam de wind uit het Noord-Oosten. Het blootstellen van  de achterkant van je benen bij -5 graden zorgt na een kilometer of 40 dat je benen iets stijver worden dan normaal. Dus kost het moeite om weer op gang te komen. Hoe het ook zij, toen ik net weer aan lopen was heb ik een kuil c.q. oneffenheid over het hoofd gezien. Maar wel ervaren. Normaal zou ik zeggen: ik ben lekker ontspannen in het zand gaan liggen. Dat is helaas niet helemaal correct. Ik ben behoorlijk hard op een stuk steek/puin terecht gekomen. Mijn heup en rug deden gruwelijk pijn. Het kostte ook veel moeite om überhaupt weer overeind te komen. Daar lig sta je dan. Roger zat ergens voor mij en Gerik achter mij. En dat waren de enige mensen die ik de afgelopen uren gezien had en waarschijnlijk ook daadwerkelijk de enige mensen op het strand. Van de andere kant dit was mijn feestje en er zat niets ander op dan te hopen da ik weer aan het lopen kwam en dat ik weer door kon. Om een lang verhaal kort te maken: het is mij gelukt om dit lichaam aan iets wat je bewegen zou kunnen noemen te krijgen. Ik wist dat ik over een kleine 10K in Castricum was en vandaar uit na een kilometer of 7 op het station kon komen. Uiteindelijk is dit gelukt, het heeft wel even geduurd en ik geloof dat ik wel eens soepeler en prettiger gelopen heb. Dus kan ik nu de Hard Ball 101 samenvatten: weer maar 57 kilometer. Je kunt hier op allerlei manieren naar kijken. 1. weer eens uitgestapt 2. toch maar mooi 57 kilometer gelopen 3. totaal onverantwoorde risico's genomen Mijn beleving is: ik heb weer ongelofelijk genoten en een unieke nacht mee gemaakt. Wel moet ik eerlijk zijn: het punt van het risico is gewoon waar. Nu is het prima afgelopen en afgezien van schrammen en blauwe plekken heb ik er toch waarschijnlijk niet veel aan overgehouden. Maar het had heel anders kunnen aflopen. Als ik met mijn hoofd op die steen terecht gekomen was.... Eerlijk is dat ik niet goed weet wat ik hiermee aan moet. Zelf denk ik dat de oplossing ligt in in combinatie van je bewust zijn dat er dingen fout kunnen gaan en het zorgen dat je dan uiteindelijk om hulp kunt vragen. Maar ook dat biedt geen garantie. ter verduidelijking: ik heb een rugzak met onderin (op nierhoogte) mijn waterzak, door mijn valpartij was die kapot gesprongen en de inhoud van mijn rugzak dus zeiknat. Dat gold dus ook voor mijn mobiele telefoon. Los van dit alles begint bij mij wel een beetje het besef door te dringen dat korte loopjes (tot een kilometer of 60) ook best leuk kunnen zijn. Ik heb zelf gehoord dat er mensen schijnen te zijn die niet iedere week een loopje met die afstand doen. Dus om maar meteen met de deur in huis te vallen komende vrijdagavond ga eens kijken waar mijn grenzen liggen een een heel andere tak van sport. Gelukkig pak ik dat weer heel extreem aan en ben ik weer benieuwd naar de afloop. En uiteraard loop ik zaterdag weer gewoon een marathon. Nog even voor de volledigheid. Gerik is "rechtstreeks" naar de kantine van de av Suomi gelopen en had er na ruim 12 uur precies 75k op zitten. Roger is niet in het bezit van een Garmin dus vroeg ik mij al af hoe hij de route na Wijk aan Zee kon vinden. Het antwoord weet ik nu: niet. Uiteindelijk heeft hij op de een of andere manier een van de stations van Santpoort bereikt. Dus naar mijn bescheiden mening heeft deze nacht naast mij nog twee lopers een hoop plezier laten beleven.

Afgelopen nacht was een soort herhaling van de eind januari versie. Alleen het aantal deelnemers was een stuk minder. Van de vijf aanmeldingen hebben twee zich afgemeld. Mark Zwart heeft problemen met zijn knie en Ferry van de Ent ligt met griep op bed. Om 22:04 starten we ( Henk Geilen, Roger Kempinski en Gerik Mik) bij Hotel Wienerhof in de Den helder. Via Bloemendaal naar de atletiekbaan van AV Suomi. Te lopen afstand 101km. Tot aan het strand lopen ik samen met Henk en Roger. Na een plaspauze alleen verder. De hele nacht verder niemand gezien op het stand. Alleen meeuwen, plevieren en vier zeehonden ? Ik kon de zeehonden helaas niet duidelijk zien. Ze lagen op een zandbank voor de kust met een behoorlijk stuk water tussen ons. Misschien was het ook wel gewoon een paar hopen rommel. Het stand is prima te belopen. Strak als een biljart laken, hier en daar was mul zand en sporadisch nog wat sneeuw. Het weer is ook prima. Wind in de rug en de handschoenen kunnen uit.
Maar net als voorgaande edities was het beste er na een kleine drie uur af. Dat strand en ik willen blijkbaar maar geen vrienden worden. Om 05:22 aankomst in Castricum. Rinus van de Wal heeft voor ons bij Blinckers een tas met eten en drinken neergezet. De tas was snel gevonden (Rinus bedankt). In de tas zatten ook spullen van Roger. Hij heeft de tas dus ook gevonden. Voor Castricum zag ik regelmatig het spoor van Henk en Roger maar na Castricum heb ik hun sporen niet meer op het strand gezien. Vanaf Castricum lopen ik regelmatig te slaapwandelen, sporen zijn me dan ook ontgaan. Bij de opgang naar Wijk aan Zee opeens weer een spoor. Was echter maar één spoor. Ik ben nog keer van links naar rechts gelopen. Het bleef er maar één. Blijkbaar is er maar één doorgelopen na Castricum. Als het Henk was heeft nu wel de juiste plek gevonden om het strand te verlaten :-)
In Castricum al het besluiten genomen om voor de 75km optie te gaan. Vanaf Castricum alleen nog maar wandelen en dan in IJmuiden niet rechtsaf naar het strand naar links naar AV Suomi. Bij het clubhuis(10:16) staat er precies 75,0 km op de gps. Daar even gepraat met Martin Dekker en Carel Schrama. Mijn eerste woorden na een kleine 12 uur zwoegen en zwijgen op en rond het strand.
En hoe verging het Henk en Roger? Henk is vlak voor Egmond aan Zee gevallen. Waardoor veel last van rug en heup. Hij is naar Castricum gestrompeld en heeft daar de trein genomen. Gelopen afstand 57km. Roger was onderweg af en toen de weg kwijt. Hij heeft uiteindelijk via de duinen Santpoort bereikt. Gelopen afstand 80 á 85km.
Deze zomer is er waarschijnlijk weer een Zomer-editie van de Dutch Coast Ultra-run by night. Of ik die ga lopen weet ik nog niet maar begin 2014 wil ik zeker kijken of dat strand ik toch vrienden kunnen worden.

Strakke plannen op 22/23 februari. Een 101km DCURbN Hard Ball Special Edition. Alleen voor erkende 100km vreters en speciaal voor hen(k) die het vorige week niet haalden.
Geen andere afstanden, alleen GPS. Verzorging? Geen idee. Er is op dit moment nog totaal niks geregeld. Parcours: iets verder en iets zwaarder dan de afgelopen 100k. Weer? Who knows, stormkracht 7 tegenwind, ijs, sneeuw, -5, springvloed met hoog water en geen strand? (Dank Rinus, voor dit rijtje). Ondanks dat je loopt op eigen risico één afspraak: mentaal en/of fysiek niet 100%? = Niet starten !. Finishers krijgen een unieke oorkonde. Aanmelding via

dutchcoastultra@gmail.com

 Kosten? Misschien €0, misschien als we vooraf gaan eten of zo €20. Als je niet komt opdagen sowieso €20.
Ik denk aan max 10 deelnemers. De loop gaat zoals gebruikelijk altijd door.

Groet Ferry van der Ent.

102 Deelnemers aangemeld, 61 deelnemers aan de start, 31 deelnemers de 50 km gehaald, 8 de 75 km en 7  de 100 km

Doorkomst Castricum aan Zee 75 en 100 km finishers

Yves Dedapper (100 km) 4.37.15

Martijn Croon (75 km) 5.15.45

Edwin Otto (75 km) 5.35.30

Hans Jurriaans (75 km) 5.48.45

Jean-Paul Kulk (75 km) 5.48.45

Peter de Krijger (100 km) 5.52.45

Ferry van der Ent (100 km) 6.02.00

Peter Scheutjens (100 km) 6.02.00

Tom van der Veldt (100 km) 6.02.00

Hans Lems (75 km) 6.07.30

Ronald Willemsen (75 km) 6.38.00

Marco Hartman (75 km) 7.10.45

Ernst Jan Vermeulen (100 km) 7.13.00

Renske Vermeulen (100 km) 7.14.30

Gerik Mik (75 km) 7.53.15

 Van afstand gewisseld:

Gerik Mik van 100 naar 75

Hans Jurriaans  van 100 naar 75

Henk Geilen van 100 naar 50

Jake van den Brink van 100 naar 50

Andre de Krijger van 75 naar 50

Berry Snoeren van 75 naar 50

Rob Roelofsen, alias Darth vader van 75 naar 50

 DNF:

Andre Boom (100 km)

Erwin Borrias (100 km)

Mark Zwart (100 km)

Els Annegarn (75 km)

Joppe Boon (75 km)

Jos de Krijger (75 km)

Marc Castricum (75 km)

Francois Filisijn (50 km)

Herman Euverman (50 km)

Iris Heuckeroth (50 km)

Joram van den Berg (50 km)

Marco Groot (50 km)

Peter Jager (50 km)

Peter Jan Haas (50 km)

Winfried Bats (50 km)

Uitslagen bekend.

50km:

http://www.ultraned.org/u_item/f212520130125_2013_01.php#res

75km:

http://www.ultraned.org/u_item/f235520130125_2013_01.php#res

100km:

http://www.ultraned.org/u_item/f180820130125_2013_01.php#res

Foto album:

https://picasaweb.google.com/109624242763518163723/DutchCoastUltraRunByNight2013#

Verslag vanaf de zij lijn bekeken door Rinus van der Wal!.

Dat er dit keer niet werd gelopen tijdens de Dutch coast ultra-run by night 2013 was mij begin November 2012 al snel duidelijk geworden wegens  de omstandigheden van vrouwlief.Een wonder dat ik deze run als mede organisator,fotograaf,chaffeur,controleur,gids, enz live heb mogen mee maken.

Maar goed, de man (Henri Thunnissen) die de mede bedenker Ferry van der Ent en ik zelf bij elkaar hebben gebracht om eens met zijn tweeen over het nachtelijke strand te gaan rennen vanuit Denhelder is uitgegroeid tot een beleving waar ruim 100 lopers ook van deel wilden maken.Zo kan het groeien, maar de insteek van kleinschalig zonder al te veel verzorging en poeha onderweg zal altijd blijven bestaan, daar zullen we voor waken!.

De start in DenHelder om 22:00 uur met uiteindelijk 61 deelnemers ging vlot door de grote hulp van Henri en al snel stonden Henri en mijn persoon in de kou en wind bij de vuurtoren van Huisduinen de lopers op te wachten en te begeleiden richting het strand vanaf de zeedijk.Gezichten van lopers waren bijna niet te herkennen door het goed inpakken tegen de kou.
Het was opletten door de sneeuw en ijsvorming op de dijken en strand.
Na de laatste loper gingen we vlot door naar Callentsoog (19km punt)om vanaf het strand een lange sliert van bewegende lichtjes te aanschouwen.De sneeuw en ijsvorming maakte een goede doorgang moeilijk en na het tellen va de deelnemers kwamen we toch 2 tekort?.Na een telefoontje waren er uitstappers door de schijnbaar grote kou en vervoer was snel geregeld.
Mede door de deskundigheid en ervaring van Henri hadden we al snel in de gaten welke lopers het extra moeilijk hadden en bij de dijk van Petten de beoogde lopers overgehaald om mee te gaan en te stoppen met de run wegens bevriezing van oogleden en of leden.

Na een tripje Castricum aan zee voor de uitvallers, snel terug naar Bergen aan zee(39km punt) om de lopers aan te moedigen en te peilen hoe het er voor staat.De telefoon gaat regelmatig met stoppers en gezien de tijden die voor velen dik 1,5 a 2 uur langzamer zijn dan de vorige editie  is een indicatie dat de kou,slecht strand aanwakkerende windkracht 4 a 5 tegen hun tol gaat eisen.Nadat bijna alle lopers voorbij Bergen aan zee zijn is het tijd snel te vertrekken naar Castricum aan zee om daar de verzorging en allerlij lopers zaken met Henri en Jan Roos af te wikkelen.Nadat alle afmelders,lopers zijn geteld komen we tot de conclusie dat iedereen veilig is aangekomen of is uitgestapt en we kunnen deze super post de Deining in Castricum opruimen en schoon achter laten.

Daarna vlot met enkele lopers richting IJmuiden om aldaar de deelnemers aan de 75km en 100km op te vangen en te verzorgen.
Natuurlijk de nodige telefoontjes van lopers die helaas de weg kwijt waren en deze via de telefoon op weg geholpen.Daarna is het wachten lang maar gezellig wachten  op de finish van de deelnemers en dat gaat helemaal goed en ondanks de toch wel sneeuwval deze ochtend komt iedereen aan.
De verzorging Pierewaai in IJmuiden is echt top en een ieder wordt verwend.

De verhalen van afzien van de deelnemers maken veel indruk en ook de winnaar van de 100km is helaas in een mui terecht gekomen en tot zijn middel in zeewater terecht gekomen.Ook de vele verhalen van ijschotsen,watergeulen, zandhappen en kou zijn indrukwekkend en de 75km hebben als toetje gehad om bij de laatste km dwars door een sloot te moeten om de finish te halen, echt alles is uit de kast gehaald om de deelnemers aangenaam te verrassen ;-).

Het aanschouwen en live mee maken wat de deelnemers meemaken tijdens deze toch wel koude editie is machtig mooi en in mijn beleving hoe een ultrarun zou moeten zijn voor velen.Ik dank de deelnemers voor het mee doen en het goed opvolgen van de adviezen voor en tijdens de run want dat is wel belangrijk om dit soort unieke lopen in Nederland door te laten gaan.

Verder mijn grote dank aan Henri als mede live aanschouwer en grote hulp bi deze tocht.Natuurlijk JanRoos voor verzorgingspost Castricum en club Pierewaai top lokatie en verzorging in IJmuiden.Strandrestaurant Deining super om op het laatste moment de deuren open te stellen voor onze nachtrun.
Er komt een vervolg en jullie gaan het allemaal horen en lezen.

Groet Rinus van der Wal, live van de zijlijn en dank aan Ferry van der Ent voor de grote inzet om dit allemaal mogelijk te maken.

http://dutchcoastultrarun.punt.nl/

Fotos https://picasaweb.google.com/109624242763518163723/DutchCoastUltraRunByNight2013#

Fotos strandrun 25 Januari 2013 te zien op

https://picasaweb.google.com/109624242763518163723/DutchCoastUltraRunByNight2013#

Verslag en uitslagen volgen.

Informatie film  voor de lopers over de Dutch coast ultra-run by night 2013 op 25 Januari 2013.